Email : info@drcubala.com

Antybiotyki niewchłanialne na problemy jelitowe

Na problemy jelitowe stosowane są niewchłanialne antybiotyki, tak jak Rifaksymina, Gentamycyna, Neomycyna, Vankomycyna i Nystatyna. Czy to dobrze? Jak leczenie jakimikolwiek antybiotykami, które – jak słyszymy głosy wokół – wpływają negatywnie na florę bakteryjną jelit, przy których należy brać probiotyki – może wpłynąć pozytywnie na stan jelit?

Wyjaśnię to Państwu poniżej.

Zespół rozrostu bakteryjnego w jelicie jest trudną do wyleczenia chorobą i złożonym problem medycznym (temat został poruszony również w tym wpisie i tym).

Na czym polega, tak w skrócie?

Bakterie dysbiotyczne (czyli niekorzystnie działające, przeciwieństwo bakterii symbiotycznych) fermentują w jelicie i niszczą kosmki jelitowe, a przy tym produkują toksyny, które oddziałują niszcząco na wątrobę i prowadzą do jej zwłóknienia oraz stłuszczenia. Pośrednio działają również na mózg czy mitochondria. Powodują osłabienie organizmu, zaburzenia pamięci czy zaburzenia nastroju.

Wielu z Państwa w przypadku problemów z jelitami szuka pomocy u lekarza, mając nadzieję, że pomoc ta będzie jak najmniej inwazyjna i ograniczy się do diety, oraz ewentualnie środków niechemicznych, takich jak np. Lauricidin lub Biocidin, które zawierają w składzie naturalne substancje bakterio- i grzybobójcze.

Złe bakterie i dysbioza

Niestety, sprawa nie jest prosta. Złe bakterie są trudne do wytępienia z wielu względów – po pierwsze, wbrew obiegowej opinii nie da się ich zagłodzić (choć można przestać je dokarmiać i w ten sposób zmniejszyć wywoływaną przez nie fermentację), po drugie – formują biofilmy, czyli kolonie, do wnętrza których leki przedostają się z trudnością.

Ponadto, im bardziej chore jelita, tym trudniejsza do wytępienia dysbioza.

Czym jest dysbioza?

Wielu ludzi sądzi, że jest wywoływana przez grzyb z rodzaju Candida. Do pewnego stopnia jest to prawdą, jednak Candida rzadko sama z siebie jest problemem. Towarzyszą jej często bakterie typu Klebsiella pneumoniae (pałeczka zapalenia płuc), patologiczne gatunki Enterococcus (entrokoki), chorobotwórcza pałeczka ropy błękitnej, Citrobacter czy inne gatunki. W takich wypadkach należy te bakterie eradykować, równocześnie z całkowitym usunięciem Candidy z organizmu.

Jest to wyścig z czasem – im dłużej trwa proces chorobowy, tym trudniej doprowadzić do wyleczenia jelita, tym bardziej zwiększają się zaburzenia wchłaniania, zniszczenie kosmków jelitowych oraz tym silniejsza jest akumulacja toksyn w organizmie. Potrzebne więc są złożone, zdecydowane działania.

Leczenie niewchłanialnymi antybiotykami i środkami przeciwgrzybicznymi

Takim działaniem jest właśnie leczenie niewchłanialnymi antybiotykami. Podkreślam – niewchłanialnymi, czyli nie przenikającymi w głąb ściany jelitowej, działającymi bezpośrednio na bakterie jelitowe.

Do najczęściej używanych należy rifaksymina, której bakteriobójcze działanie wykorzystywane jest w leczeniu SIBO (zespół przerostu bakteryjnego w jelicie cienkim).  Stosowanie rifaksyminy wiąże się ze względnie niewielkimi działaniami ubocznymi i z niskim ryzykiem rozwinięcia oporności u bakterii.

W badaniu przeprowadzonym przez Brigidiego oraz współautorów wykazano, że u osób cierpiących na wrzodziejące zapalenie jelita grubego po odstawieniu rifaksyminy fizjologiczna flora jelitowa powraca do stanu sprzed rozpoczęcia terapii. Czyli, innymi słowy, nie szkodzi ona tak zwanym dobrym bakteriom.

Nystatyna jest środkiem przeciwgrzybiczym – więc nie działa na bakterie, a jej skuteczność zależna jest od stężenia. Niskie stężenia nystatyny stosuje się do leczenia pleśniawek w jamie ustnej, lecz do leczenia grzybicy jelit potrzebne są jednak stężenia 10 x większe.

Gentamycyna – budzi największą panikę wśród pacjentów, gdyż łatwo znaleźć informacje o strasznych efektach ubocznych tego leku, który jest stosowany nawet u dzieci i noworodków w przypadkach ciężkich zakażeń ogólnoustrojowych. Podawana w postaci domięśniowej lub dożylnej rzeczywiście może uszkodzić słuch. Jednak doustnie nie wchłania się wcale z przewodu pokarmowego, nawet przy długotrwałym stosowaniu. Od wielu lat używana była w przypadku tzw. encefalopatii wątrobowej, nawet miesiącami. Przeprowadzono setki badań na temat jej wchłanialności, potwierdzających, iż podana doustnie nie przenika do krwi, tak samo jak jej mniej toksyczna krewna – neomycyna.

Vancomycyna, podobnie jak gentamycyna ma potężne działania uboczne przy podaniu dożylnym i nie wchłania się przy podaniu doustnym. Od wielu lat stanowi doskonałą broń w walce z infekcjami Clostridum.

Co więcej, istnieją badania wskazujące na to, iż Vancomycyna stosowana doustnie może poprawiać odporność u ludzi. Profesor Finegold stosował ją w leczeniu zaburzeń jelitowych u dzieci z autyzmem i w trakcie leczenia obserwował równocześnie poprawę na poziomie poznawczym.

Podsumowanie

Użycie powyższych antybiotyków pojedynczo lub w kombinacjach, zależy od charakteru bakterii dysbiotycznych i w rękach doświadczonego lekarza jest potężną bronią w walce z zespołem rozrostu bakteryjnego w jelicie u pacjentów.

Antybiotykoterapię należy maksymalnie dokładnie dostosować do obecnych w jelicie szczepów bakteryjnych. Należy także pamiętać o uzupełnianiu witamin B oraz oczyszczaniu jelit z zalegających toksyn (np. Cholestyraminą lub preparatami naturalnymi typu GI Detox). Co do probiotyków – z uwagi na to, że bakterie probiotyczne mogą przekazywać informacje dotyczące antybiotykoodporności bakteriom chorobotwórczym, można zastosować probiotyki po przeleczeniu, ale nie w trakcie terapii.

Bibliografia:

Use of Oral Gentamicin, Metronidazole, and Cholestyramine in the Treatment of Severe Persistent Diarrhea in Infant http://pediatrics.aappublications.org/content/77/4/477.short

Diagnosis and pharmacological management of small intestinal bacterial overgrowth in children with intestinal failure https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3027334/

Oral Gentamicin Therapy in the Prevention of Neonatal Necrotizing Enterocolitis; A Controlled Double-Blind Trial
Lawrence J. Grylack, MD; John W. Scanlon, MD https://jamanetwork.com/journals/jamapediatrics/article-abstract/508237

J Child Neurol. 2000 Jul;15(7):429-35. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10921511

Short-term benefit from oral vancomycin treatment of regressive-onset autism.
Sandler RH1, Finegold SM, Bolte ER, Buchanan CP, Maxwell AP, Väisänen ML, Nelson MN, Wexler HM. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10921511

J Clin Gastroenterol. 2010 Sep;44(8):547-50. doi: 10.1097/MCG.0b013e3181c64c90.
A combination of rifaximin and neomycin is most effective in treating irritable bowel syndrome patients with methane on lactulose breath test. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19996983

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

nineteen + 2 =