Leczenie autyzmu > Autyzm objawy

AUTYZM OBJAWY

Mówiąc w najprostszy sposób AUTYZM to rozległe zaburzenie rozwojowe, które zazwyczaj ujawnia się w ciągu pierwszych trzydziestu miesięcy życia. Jednak niekiedy choroba może się ujawnić dopiero w czwartym-piątym roku życia- wówczas mówimy o tzw. „autyzmie atypowym”. Autyzm u dzieci jest dość trudny do diagnozowania, gdyż ma bardzo zróżnicowany charakter, występuje pod wieloma postaciami – można by nawet pokusić się o stwierdzenie, że wręcz niemożliwe mogłoby okazać się znalezienie dwojga dzieci o identycznym przebiegu choroby. Stopień nasilenia OBJAWY AUTYZMU są różne, tak jak i różna jest dynamika zmian.

Poniżej prezentujemy klasyfikację symptomów autyzmu. Jednak zapoznając się z poniższymi listami objawów autyzmu pamiętać należy, że pojedynczy objaw autyzmu występujący u naszego dziecka nie jest równoznaczny z występowaniem choroby, że dopiero istnienie kilku z nich stanowi wskazanie do bardziej wnikliwej obserwacji dziecka.

Klasyfikacja S.M.B. Pecyny mówiąca o trzech kategoriach syndromów autyzmu:

JAKOŚCIOWE ZABURZENIA STOSUNKÓW SPOŁECZNYCH

  • zaburzenie zachowań niewerbalnych,
  • brak kontaktów rówieśniczych,
  • brak potrzeby dzielenia się przeżyciami z innymi ludźmi,
  • brak społecznej lub emocjonalnej wymiany.

JAKOŚCIOWE ZABURZENIA KOMUNIKACJI W KONTAKTACH Z INNYMI OSOBAMI

  • upośledzona lub niewykształcona mowa,
  • stereotypowe i powtarzane wyrazy (echolalie),
  • brak spontanicznych umiejętności językowych, charakterystycznych dla danego poziomu rozwoju

OGRANICZONE I STEREOTYPOWE WZORCE ZACHOWAŃ

  • powtarzanie jednego lub kilku wzorców zainteresowań, odbiegających od normy przyjętej dla danego wieku rozwojowego,
  • przywiązanie do rytuałów, zwyczajów,
  • powtarzanie pewnych sekwencji ruchowych,
  • uporczywe zajmowanie się tylko przedmiotami z pominięciem ludzi.

Podobnie symptomy autyzmu (autyzm objawy) ujmuje J. Kruk – Lasocka, nazywając je triadą objawów zaburzeń.
Z kolei Leo Kanner wśród objawów autyzmu wymienia:

  • autystyczną izolację,
  • azymus stałości otoczenia,
  • niezdolność do interakcji społecznych,
  • stereotypowe, powtarzające się czynności,
  • zaburzenia mowy (echolalia, odwracanie zaimków) lub całkowity brak mowy,
  • oraz łatwość mechanicznego zapamiętywania.

Podsumowując powyżej wymienione klasyfikacje, wśród zachowań, które powinny wzbudzić w nas pewne zaniepokojenie z pewnością warto wymienić:

  • izolowanie się od otoczenia,
  • brak chęci do zabaw z innymi dziećmi,
  • brak twórczości podczas zabawy,
  • wrażenie, że dziecko woli kontakt z przedmiotami niż z ludźmi,
  • unikanie kontaktu wzrokowego lub jego szybkie przerywanie,
  • wrażenie, iż nasze dziecko raczej patrzy „przez osobę” niż na nią,
  • brak mowy lub używanie słów pozbawionych znaczenia,
  • powtarzanie wyrazów, a więc już wcześniej wspominane tzw. echolalia,
  • dziwne, niepokojące zachowania takie jak: wprawianie w ruch obrotowy przedmiotów, kręcenie się w kółko, bądź kiwanie czy huśtanie
  • brak spontanicznego poruszania się,
  • chodzenie drobnymi kroczkami,
  • okazywanie sprzeciwu w stosunku do jakimkolwiek zmian w rutynie,
  • nadwrażliwość na dotyk, dźwięk, smak czy zapach,
  • brak reakcji na ból,
  • niechęć do przytulania się,
  • szczególne przywiązanie do jednej rzeczy, zabawki,
  • sprawianie wrażenia głuchego albo niedosłyszącego,
  • specyficzne reagowanie na pewne rodzaje bodźców, np. na określone dźwięki,
  • odnosimy wrażenie, że nasze dziecko zna przeznaczenie zabawek, ale nie wie, co z nimi robić- czasami układa je w określonej kolejności (na przykład wrzuca klocki do pudełka zawsze w tym samym porządku, kolorami, kształtami, wielkością itp., a gdy ktoś przerwie mu czynność czy zaburzy jej wykonywanie poprzez wrzucenie czegoś niepasującego, zaczyna wszystko od początku),
  • brak umiejętności pokazywania palcem tego czego chce, jeśli czegoś potrzebuje, to najczęściej ciągnie za rękę dorosłego.

Jednak jeszcze raz pragniemy podkreślić, że musimy być świadomi, iż u dziecka mogą wystąpić jedynie niektóre z powyżej wymienionych objawów (nie wszystkie). Niektóre dzieci cierpiące na autyzm, np bardzo lubią się przytulać, dużo mówią, choć nie zawsze poprawnie i wcale nie mają nasilonych dziwnych zachowań. Zatem należy pamiętać, że u niektórych dzieci autyzm objawy mogą być mocno nasilone, a u innych z kolei, mogą być bardzo słabo widoczne a wręcz trudne do wychwycenia.