Email : info@drcubala.com

Papaya (CARICOL), a Histamina – pomaga czy szkodzi? 

Papaya (CARICOL), a Histamina – pomaga czy szkodzi? 

Na fali histaminowej mody pojawiają się pytania o Caricol, czyli wyciąg z papai. Jest to preparat, który ma udowodnione wspomagające działanie antyhistaminowe. Czyli nie wywołuje reakcji nietolerancji histaminy, wręcz przeciwnie, przeciwdziała jej i pomaga!

Zostało to UDOWODNIONE w badaniach na ludziach i zwierzętach. Przeczytajcie przetłumaczony dla Was artykuł.

https://www.clinicaleducation.org/resources/reviews/a-novel-papaya-fruit-preparation-treats-constipation-diarrhoea-flatulence-reflux-and-gastritis/#_edn1

Pod lazurowym niebem, na Wielkiej Wyspie Hawajów, wznosi się Buddyjski Klasztor Lotosu, założony przez mnichów i wielką mistrzynię dharmy Ji Kwang Dae Poep Sa Nim. To ona odkryła i opatentowała naturalny sposób przekształcania świeżej papai w silnie działający i nowatorski preparat, który opiera się na zasadach powolnego przygotowywania, stosowanych w tradycyjnej medycynie chińskiej.

Pierwotnie produkowany jako domowy przepis dla duchowych uczniów świątyni, nowy preparat z owoców papai (NPFP) jest obecnie przygotowywany z organicznych dojrzałych owoców w opatentowanym dziesięciogodzinnym procesie. Badania naukowe wykazały, że produkt jest skuteczny we wspomaganiu leczenia wielu chorób układu pokarmowego.

Widzieliśmy znaczące korzyści” – mówi Wilhelm Mosgoeller, wiedeński onkolog, który był głównym badaczem w badaniach dotyczącym wpływu suplementu na dolegliwości żołądkowo-jelitowe trwające sześć miesięcy lub dłużej. „Preparat ma mnóstwo interesujących efektów biologicznych, w tym działanie enzymatyczne, przeciwhistaminowe, przeciwbakteryjne i przeciwutleniające”.

Według najnowszych danych CDC pięćdziesiąt jeden milionów Amerykanów odwiedza co roku lekarzy lub szpitale z powodu chorób układu pokarmowego. [2] Około sześćdziesiąt trzy miliony Amerykanów cierpi na chroniczne zaparcia, które są klasyfikowane jako zaburzenie czynnościowe. [3] Powszechne są również inne czynnościowe zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak wzdęcia, biegunka, zespół jelita drażliwego, refluks, a nawet zmęczenie po jedzeniu. Funkcjonalne zaburzenia trawienia nie tylko zakłócają codzienne życie, ale mogą być powiązane z poważniejszymi i przewlekłymi schorzeniami, w których pośredniczy w dużej mierze tkanka limfoidalna związana z jelitami (GALT). [4] Ponad 70% ludzkiego układu odpornościowego znajduje się w GALT.  Zatem suplement o szerokim zastosowaniu w poprawie czynnościowych zaburzeń trawiennych i zdrowym wspomaganiu GALT cieszy się dużym zainteresowaniem.

POWOLNE GOTOWANIE WYDOBYWA MOC LECZNICZĄ

Tradycyjna medycyna chińska (TCM) często opiera się na wolno gotowanych papkach i naparach z funkcjonalnej żywności i ziół, które wspomagają gojenie się organizmu. W kategoriach TCM można sklasyfikować żywność jako rozgrzewającą, chłodzącą lub neutralną, a także nawilżającą lub wysuszającą dla organizmu. Według TCM gotowanie jest procesem energetyzującym i pozwala na uwolnienie właściwości leczniczych w pożywieniu lub ziołach. TCM zaleca bardzo ostrożne użycie zimnej lub surowej żywności lub ziół, ponieważ wymaga to od organizmu zużywania  dużej energii na trawienie. W medycynie chińskiej termin określający przetwarzanie zioła w celu zmiany jego właściwości nazywa się Pao Zhi.

Z tej perspektywy proces powolnego gotowania papai uwalnia swój potencjał leczniczy. Owoce papai są wybierane, gdy są dojrzałe, a następnie przygotowywane w ciągu dziesięciu godzin. Owoce są zbierane, myte i przecinane na pół; nasiona usunięte ręcznie, a dojrzały miąższ wyjęty. Miąższ gotuje się powoli przez kilka godzin w temperaturze 100 stopni Celsjusza, a podczas schładzania do mieszaniny wstrzykuje się powietrze. Najbardziej przebadany enzym papai – papaina – jest znany z tego, że osiąga najwyższą aktywność w temperaturze 85 stopni Celsjusza i dzięki obróbce termicznej uzyskuje optimum swojego działania,. 

Po przygotowaniu owoce są kruszone, mieszane i przecedzane na gotowe puree. [5] Końcowe puree zawiera 3,75 razy więcej papainy niż surowa, naturalna miazga owocowa. [6]

Powolny proces gotowania prowadzi do  powstania koncentratu, który ma udokumentowane właściwości prowadzące biomarkerów zapalenia układu pokarmowego. W badaniach dr Burkharda Schütza z Biovis Institute for Naturopathic Diagnosis and Preventive Medicine w Niemczech zbadano wpływ NPFP na dwa szeroko potwierdzone markery zapalenia jelita, czyli alfa 1-antytrypsynę i kalprotektynę, które mogą być mierzone w kale. Stężenie tych białek wzrasta, gdy występuje stan zapalny jelita. Markery te mogą służyć do monitorowania przebiegu nieswoistych chorób jelit i odpowiedzi na leczenie  [7], [8].

Schütz zbadał te markery u siedmiu pacjentów spożywających 40 gramów NPFP (czyli konkretnie Caricolu) dziennie przez miesiąc. Pięć z siedmiu osób rozpoczęło badanie z podwyższonymi markerami obu białek, wskazującymi na podrażnienie błony śluzowej i stan zapalny. U czterech z tych pacjentów oba markery obniżyły się (u dwóch z około 112 ug / dl do 67; u trzeciego z 112 do 38, u czwartego z 55 do 40). Jedynie u jednego pacjenta z parametry wzrosły. [9]

Ponieważ było to krótkoterminowe badanie pilotażowe, Schütz zauważa, że ​​„Aby uzyskać rozstrzygające wyniki dotyczące parametrów błon śluzowych i stanu zapalnego, należy dokładniej i dokładniej monitorować alfa 1-antytrypsynę / kalprotecynę” 9.

W trakcie badania pilotażowego Schütz przeprowadzał badanie ankietowe, monitorujące objawy i samopoczucie  od 1 (doskonałe) do 10 (złe). Obejmowały one między innymi częstą biegunkę, zaparcia, nudności, wzdęcia, ból brzucha, dyskomfort i ból głowy. Wszystkich siedmiu pacjentów stosujących NPFP zgłosiło spadek oceny dolegliwości, przy czym czterech wykazało wyraźne zmniejszenie o ponad 50%. Zawartość tłuszczu w stolcu zmniejszyła się u czterech pacjentów. Schütz stwierdził: „Zawartość tłuszczu w stolcu zdrowych ludzi powinna wynosić poniżej 3,5 g / 100 g, co przy średniej dziennej ilości stolca 150-200 gramów. To koreluje z wydalaniem tłuszczu w ilości 5-7 gramów. Wydalanie 7 gramów tłuszczu w 24-godzinnym stolcu wskazuje na stolce tłuszczowe. U 5 z 7 pacjentów zmierzone wydalanie tłuszczu w kale przed podaniem NPFP wynosiło> 3,5 grama / 100 gramów, a trzech pacjentów miało stężenie tłuszczu> 5 gramów / 100 gramów stolca, co wskazuje na stolce tłuszczowe. Podając NPFP wydalanie stolca zmniejszyło się w 4 przypadkach o 25-30%. W jednym przypadku wydalanie tłuszczu pozostało niezmienione i wyniosło 5,8 grama / 100 gramów. ”[10]

Historia badań nad zdolnościami papai do blokowania histaminy jest bardzo długa i dobrze udokumentowana. Wiadomo, że histamina wywołue  reakcje alergiczne, zwiększoną przepuszczalność naczyń, swędzenie, kichanie, a także nadmierną produkcję kwasu żołądkowego, co prowadzi do wrzodów trawiennych i choroby refluksowej przełyku (GERD). Według przeglądu histaminy z 2006 roku, przeprowadzonego w XX wieku, „wykazano, że histamina odgrywa kluczową fizjologiczną rolę w kontrolowaniu wydzielania kwasu żołądkowego i odgrywa rolę patofizjologiczną w szeregu zaburzeń alergicznych. Synteza i badania farmakologiczne selektywnych agonistów i antagonistów ustaliły istnienie czterech typów receptorów histaminowych i antagonistów receptorów histaminowych, które znalazły bardzo ważne zastosowania terapeutyczne. [11]

Istnieją cztery znane receptory histaminowe:

H1: głównie związany z bólem, alergią, ruchliwością komórek mięśni gładkich . Leki blokujące receptory H1 stosowane są w leczeniu alergicznego nieżytu nosa i innych alergii.

H2: bierze udział głównie w wytwarzaniu kwasu przez komórki okładzinowe błony śluzowej żołądka. H2-blokery leczą wrzody trawienne i choroby żołądka.

H3: może reagować krzyżowo z H1, a blokery były używane w dolegliwościach neurologicznych, takich jak zawroty głowy. H3 jest nadal badany pod kątem jego roli w zaburzeniach ośrodkowego układu nerwowego.

H4: wykryto niedawno, jego rola jest nadal przedmiotem dyskusji, ale może pomóc w modulowaniu odpowiedzi immunologicznej i prawdopodobnie  astmy i stanów zapalnych

Badania wykazały, że papaja zmniejsza produkcję kwasu żołądkowego. Badanie przeprowadzone na zwierzętach z 1981 roku wykazało, że papaja chroniła przed wrzodami i znacznie zmniejszała wydzielanie kwasu żołądkowego indukowane dożylnym wlewem histaminy. [12] Badanie na zwierzętach z 1984 roku wykazało, że wydzielanie kwasu żołądkowego zmniejszyło się już po dwóch godzinach od podania enzymu papainy, trwało do 48 godzin i zanikało po 96 godzinach. [13] Badanie na zwierzętach z 2009 roku wykazało, że ekstrakty z całych niedojrzałych owoców papai znacznie zmniejszyły wskaźnik wrzodów. [14]

W badaniu in vitro w Szwajcarii przetestowano powinowactwo wiązania NPFP (Caricol) do receptora histaminowego H1. NPFP nie zawiera histaminy, ale wiąże się z receptorem histaminowym w sposób zależny od dawki. [15]  Przez zdolność do wiązania NPFP z receptorem histaminowym 1 można wytłumaczyć jeden z mechanizmów, w których NPFP może pomóc w zmniejszeniu zapalenia żołądka i  GERD.

W dalszych badaniach in vitro, prowadzonych na Uniwersytecie Wiedeńskim, komórki zwane „caco 2”, które są szeroko stosowane do reprezentowania nabłonka jelita cienkiego, inkubowano w NPFP. Naukowcy donoszą, że NPFP „wywiera cytoprotekcyjny i promujący proliferację wpływ na komórki Caco-2 reprezentujące model jelita cienkiego. Wskazuje to, że [koncentrat] może z jednej strony mieć pozytywny wpływ na stan zapalny, a z drugiej stabilizujący wpływ na komórki jelita cienkiego ”. [16]

Opisano też kilka interesujących przypadków. W oficjalnych kryteriach ROME dotyczących dolegliwości żołądkowo-jelitowych stwierdzono, że złagodzenie dyskomfortu lub bólu po wypróżnieniu jest zdrowym znakiem; jeśli nie ma całkowitej ulgi, może wystąpić zespół jelita drażliwego lub choroba zapalna jelit. Pewien pracownik budowlany zgłosił, że będąc na NPFP, odczuwał całkowitą ulgę w dyskomforcie podczas codziennej defekacji. Inny uczestnik, który przyjmował leki przeciwzakrzepowe na receptę, obawiał się, że NPFP może wpływać na ich działanie, lecz podczas badania był monitorowany przez lekarzy i nie wykazono takiego wpływu. 

Osoby z zespołem jelita drażliwego (IBS) również zareagowały na NPFP. (18) Badanie z 2009 roku zgłosiło 15 pacjentów cierpiących na IBS, którzy przyjmowali NPFP codziennie przez miesiąc. Dawkowanie rozpoczęto od 40 gramów dziennie i zmieniano (do 20 gramów dziennie lub do 40 gramów dwa razy dziennie) w zależności od odpowiedzi pacjenta. Objawy IBS obejmowały częstość wypróżnień, konsystencję stolca, bóle brzucha i wzdęcia. Zastosowano oceny opisowe: brak, nieznaczne, skromne, umiarkowane, intensywne, bardzo intensywne i dramatycznie nasilone. Aby uniknąć efektu placebo, autorzy uznali zmianę za istotną tylko wtedy, gdy u ponad 80% pacjentów nastąpiła poprawa po czterech tygodniach ciągłego leczenia. Czternastu pacjentów ukończyło badanie, a 87% uczestników doświadczyło co najmniej umiarkowanej poprawy w zakresie wypróżnień, bólu brzucha, bólu brzucha i konsystencji stolca (18).

W nieformalnym badaniu dr Heide Seppele podał NPFP dwudziestu siedmiu osobom w wieku od 25 do 70 lat. Przyjmowali 20 gramów przez minimum 8 dni, a maksymalnie 24 dni. U wszystkich siedmiu osób cierpiących na zaparcia wypróżnienia stały się regularne. Kolejnych siedem osób miało „papkowate” lub miękkie stolce, które również stały się normalne w konsystencji. Trzy osoby cierpiały na objawy IBS, na przemian z zaparciami i biegunką,  wypróżnienia  u nich się znormalizowały. [19] (patrz również FOCUS TK kliniczna perła Seppele strona TK)

Dr Seppele przeprowadził również badanie na dziesięciu pacjentach geriatrycznych z przewlekłą biegunką, obserwując ich przez okres siedmiu tygodni. Przez około trzy tygodnie dokumentowano konsystencję stolca – był on „papkowaty” lub miękki średnio przez cztery dni w tygodniu i normalny przez pozostałe trzy. Po rozpoczęciu NPFP wypróżnienia zaczęły się normalizować, a po około miesiącu wypróżnianie było normalne przez co najmniej pięć dni w tygodniu. Terapię przerwano na trzytygodniową fazę wypłukiwania, a następnie wznowiono w podwójnej dawce, ale wyższa dawka nie zmieniła wyników. [20]

W innym ośrodku geriatrycznym w Wiedniu, lek. Peter M. Bernecker i lek. Theresa Maier-Dobersberger przebadali 40 pacjentów z przewlekłymi zaparciami. Perystaltykę jelit dokumentowano przez okres jedenastu tygodni [21]. Podczas trzytygodniowej fazy przed testem wszystkie środki przeczyszczające zostały zakończone. NPFP podawano przez pięć tygodni, co skutkowało statystycznie istotnym zmniejszeniem zaparć. Dni z wypróżnieniami wzrosły o 50%. Na początku badania dziewięciu pacjentów wymagało leków na zaparcia, ponieważ nie mieli wypróżnień. Pod koniec badania tylko trzech pacjentów potrzebowało leków na zaparcia.

Jak mówi dr Mosgoeller, skuteczność NPFP może wynikać z synergii różnych jego składników. „Zablokowanie receptorów histaminy w żołądku zmniejsza produkcję kwasu żołądkowego, podczas gdy enzymy poprawiają trawienie, a tym samym zmniejszają wzdęcia. Jeśli zarówno zaparcia, jak i biegunka są dysfunkcją ruchów fizjologiczno-perystaltycznych, można je wyjaśnić toksycznym działaniem niestrawionego pokarmu lub toksynami bakteryjnymi. Zauważyliśmy lepsze trawienie, działanie przeciwbakteryjne i zdolność przeciwutleniającą. W ten sposób rozwiązuje problemy leżące u podstaw wielu zaburzeń trawiennych. 

References:

[1] Email and skype interview with William Moesgoeller, MD, June and July, 2013.

[2] CDC statistics, “http://www.cdc.gov/ nchs/fastats/digestiv.htm”

[3] Higgins PD, Johanson JF. Epidemiology of constipation in North America: a systematic review. Am J Gastroenterol 2004 Apr:99(4):750-9. PMID: 15089911

[4] Hwang JS, Im SH. Immune disorders and its correlation with gut microbiome Im¬mune Netw. 2012 Aug;12(4):129-38

[5] http://www.archpatent.com/pat­ents/8097289US 8097289: “Papaya puree and the use of the same”

[6] Report from the Institute of Food and Environmental LEFO Arensburg research, findings from May 21, 2004.

[7] Rodriguez-Otero P, Porcher R, Peffault de Latour R, Contreras M, Bouhnik Y, Xhaard A, An¬dreoli A, Ribaud P, Kapel N, Janin A, Socié G, Robin M. Fecal calprotectin and alpha-1 antitrypsin predict severity and response to corticoste¬roids in gastrointestinal graft-versus-host disease. Blood. 2012 Jun 14;119(24):5909-17. PMID:22555971

[8] Borkowska A, Liberek A, Plata-Nazar K, Kamińiska B. Utility of fecal markers of in­flammation in the diagnostics of inflamma­tory bowel diseases. Med Wieku Rozwoj. 2010 Jan-Mar;14(1):37-41. Review. Polish. PMID: 20608427

[9] Report entitled Evaluation of clinical as¬pects of Caricol by Dr. Burkhard Schütz, Biovis: Institute for Naturopathic Diag¬nosed and Preventive Medicine, Limburg, Austria.

[10] Email interview with Dr. Burkhard Schütz, July 2013

[11] Parsons ME, Ganellin CR Histamine and its receptors. Br J Pharmacol. 2006 Jan;147 Suppl 1:S127-35.

[12] Chen, CF, Chen, SM, Chow, SY and Han, PW (1981). Protective effects of Carica pa¬paya Linn on the exogenous gastric ulcer in rats. Am J Chin Med. 9: 205-12.

[13] Cho, CH and Han, PW (1984). Papain reduces gastric acid secretion induced by histamine and other secretagogues in anes­thetized rats. Proc Natl Sci Counc Repub China B. 8: 177-81. 14. Ezike, AC, Akah, PA, Okoli, CO, Eze­uchenne, NA and Ezeugwu, S (2009).

[14] Carica papaya (Paw-Paw) unripe fruit may be beneficial in ulcer. J Med Food. 12: 1268-73.

[15] Report entitled Effect of Caricol on binding affinity to Histamine H1 and alpha Adrenogenic 1A receptors, by Dr. Karin Berger Büter, Department Head, Pharma Unit, Vitaplant, Witterswil, Switzerland.

[16] Report entitled Ex-vivo study to deter­mine cytoprotective function and promo­tion of cell proliferation by Caricol using Caco-2 cells, by Dr. Franz Gabor and Dr. Michael Wirth, Department of Pharmaceu­tical Technology and Biopharmaceutics, University of Vienna.

[17] Muss C, Mosgoeller W, Endler T. Papaya preparation (Caricol®) in digestive disor­ders. Neuro Endocrinol Lett. 2013;34(1):38- 46. PMID:23524622

[18] Vogelsang H, Brenner FM, Effect of Caricol on Irritable Bowel Syndrome, Wis­senschaftliche Arbeiten, JEM Sonderdruck 2 | 2009

[19] Report entitled Diary Assessments of Papaya-Remedy, a drug against constipa­tion, Heide Seppele, MD, year TK.

[20] Unpublished study by Heide Seppele, MD and Herta Bayer, MD, at Committee for Assisted Living Residences, Vienna.

[21] Unpublished study by Peter M. Bernecker MD and Theresia Maier-Dobersberger, MD, at Geriatric Center Baumgarten, Vienna

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

1 × one =