Czy wiecie, że cierpiałam na łysienie plackowate? Wiem, jaki to stres. Wszelkie próby ukrywania łysych plam niezdarnym zaczesaniem, nowe ogniska - wyczuwałam je nawet jak były bardzo malutkie, bo były ciepłe i jakby… lepkie.
Możemy wyróżnić trzy rodzaje łysienia telogenowe, androgenowe, plackowate (w tym złośliwe).
Dziś udało mi się łysienie plackowate pokonać całkowicie, jednak nieprzerwanie dbam o włosy, choć imponujące nie są i nie przypominają grzywy lwa.
Problemy z wypadaniem włosów u mnie powiązane były z autoimmunologicznym zapaleniem tarczycy i zatruciem rtęcią.
Łysienie telogenowe
Wypadające włosy mogą wielu z nas spędzać sen z powiek. Problem może wydawać się mało istotny, jednak może być oznaką rozpoczynających się groźnych chorób. Włosy podlegają ciągłej wymianie. Dwie fazy w jakich mieszki włosa się znajdują: to Anagen -faza wzrostu i tworzenia nowych mieszków, oraz telogen, czyli faza spoczynku i obumierania. Od równowagi między fazami zależy, czy nasza czupryna będzie bardziej lub mniej bujna.
Ogólnie do przyczyn łysienia można zaliczyć:
Silny i długotrwały stres może powodować wypadanie włosów. Podczas tego rodzaju wypadania włosów mamy do czynienie z przerwaną fazą wzrostu włosa. Prowadzącą do zbyt wczesnego przejścia włosa w fazę spoczynku -> faza ta kończy się wypadnięciem włosa z mieszków włosowych. A dzieje się tak ponieważ zwiększa się ilość włosów telogenowych (ich cechą charakterystyczną jest to, że naturalnie wypadają). Łysienie telogenowe może być spowodowane stresem psychicznym lub stresem fizycznym, czyli np. infekcją jak i niedoborem składników odżywczych.
Jaki jest mechanizm łysienia wywołany przez stres
Podczas stresu dochodzi do produkcji i uwalniania neuropeptydów, neurohormonów oraz neuroprzekaźników. Jednocześnie stres prowadzi do zaburzeń krążenia i indukuje stany zapalne, prowadząc do niedokrwienia mieszków włosowych (uszkodzenie mieszków włosowych skraca fazę wzrostu włosów powodując ich wypadanie).
Główne substancje biorące udział w zaburzeniach fazy wzrostu włosów to:
Nauka radzenia sobie ze stresem, wsparcie psychiatry, psychologa, zmiana środowiska i unikanie czynników wywołujących stres to sposoby na radzenie sobie z problemem łysienia telogenowego.
Łysienie androgenowe
Uważa się, że najczęstszą przyczyną łysienia jest łysienie androgenowe. Dotyka ponad połowy mężczyzn po 40 roku życia i aż 10% kobiet. Jednak nie oznacza to, że osoby młodsze nie może dotknąć ta przypadłość. Często problem występuje rodzinnie (uwarunkowane genetycznie).
Do przyczyn zalicza się:
Nazwa łysienie androgenowe wzięła się od androgenów (hormony układu rozrodczego). Poza udziałem w procesach rozrodczych, wpływają na skórę, pracę gruczołów łojowych, gojenie ran i wzrost włosów. U osób dotkniętych tym schorzeniem występuje nadwrażliwość mieszków włosowych na te hormony. Prowadząc do ścieńczenia i miniaturyzację mieszka włosowego.
Jaki jest mechanizm działania testosteronu na mieszki włosa
Aktywna forma testosteronu tzw. dihydrotestosteron (DHT) oddziałuje na mieszki powodując ich obkurczanie i miniaturyzację. Skraca czas trwania fazy wzrostu włosa (anagen) i wydłuża fazę spoczynku włosa (telogen). Te wszystkie czynniki prowadzą w efekcie do wypadania włosów.
Łysienie plackowate
Przewlekła choroba o podłożu genetycznym. Dotyka obszarów głowy, ale i innych owłosionych partii ciała. Najczęściej z łysieniem plackowatym zmagają się osoby młode, poniżej 30 roku życia, a nawet dzieci. Może mieć podłoże genetyczne i/lub autoimmunologiczne. Możemy wyróżnić łysienie plackowate wieloogniskowe, jednoogniskowe, całkowite uogólnione i złośliwe. Podczas choroby autoimmunologicznej dochodzi do wytwarzania przeciwciał przeciw mieszkom włosowym, co w konsekwencji zaburza ich proces wzrostu prowadząc do przedwczesnego wypadania. Charakterystycznym objawem jest nagłe wypadanie wszystkich włosów w jednym miejscy głowy.
Choroby współistniejące z łysieniem plackowatym:
Silny stres/ trauma są najczęściej przyczyną pojawienia się pierwszych objawów łysienia. Infekcja też jest stresem! Włosy mogą wypadać nawet kilka tygodni po strasznych przeżyciach lub ciężkim przeziębieniu.
Diagnostyka polega na badaniu przedmiotowym włosów, skóry i paznokci, dermoskopi, testu pociągania, badania laboratoryjne (tarczyca), badanie histologiczne.
Nie ma jednej ścieżki leczenia. Ważna jest redukcja stresu, mezoterapia mikroigłowa, preparaty na porost włosów, krioterapia i inne, oraz leczenie z zastosowaniem immunosupresji bądź teramii immunomodelującej.
Intensywną formą łysienia plackowatego jest łysienie złośliwe obejmujące obszar brwi, rzęs i innych partii ciała. Może dojść nawet do utraty wszystkich włosów.
W przypadku łysienia plackowatego lub złośliwego jest znacznie trudniej - gdyż często towarzyszą mu ogólnoustrojowe stany zapalne. Tutaj ważna konsultacja z lekarzem. Na pewno warto sprawdzić przeciwciała ANA, ANCA, anty-TPO, anty TG, cytokiny, zakażenia i… toksyny!
Podczas diagnostyki łysienia warto zrobić podstawowe badania diagnostyczne:
Suplementacja istotna przy łysieniu:
