fbpx
Szukaj
Close this search box.

FMT przeszczep kału

Przewód pokarmowy człowieka jest skolonizowany przez liczne gatunki bakterii, które biorą udział w wielu procesach – takich jak trawienie, dostarczanie składników odżywczych, wsparcie dla dojrzewania nabłonka okrężnic, ochrona przed patogenami, udział w tworzeniu witamin (wit. K, witaminy z grupy B), tworzenie energii dla komórek jelita.
Mikrobiom jelitowy człowieka stosunkowo stabilny i odporny w czasie. Jest też zindywidualizowany – każdy z nas ma inny skład mikrobiomu. Są jednak czynniki, które mogą ten mikrobiom – pozytywnie lub negatywnie – modyfikować:
  • dieta,
  • probiotyk,
  • prebiotyki
  • wirusy
  • choroby przewlekłe jak cukrzyca
  • leki -> zwłaszcza antybiotyki, NLPZ, leki hormonalne
  • Z mikrobiotą jelitową wiążemy wiele grup chorób, w tym:
  • choroby zakaźne (zakaźne zapalenie żołądka i jelit),
  • zakażenie Clostridium difficile (CDI)),
  • SIBO, IMO, SIBO siarkowe, dysbioza jelitowa,
  • choroby autoimmunologiczne (choroba alergiczna, cukrzyca, nieswoiste zapalenie jelit (IBD)),
  • niektóre stany ogólne (nadwaga, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego)
  • choroby behawioralne
  • Obecnie istnieje wiele strategii terapeutycznych, które mogą być stosowane do korygowania stanu mikrobiomu jelit. U niektórych pacjentów, w niektórych przypadkach (szczególnie długotrwałych problemów) większość z nich może nie wykazywać zadowalających efektów klinicznych. W takich przypadkach szczególnie poleca się przeszczep mikrobioty kałowej (FMT).
    Fecal microbiota transplantation: Review and update;Journal of the Formosan Medical Association Volume 118, Supplement 1, March 2019, Pages S23-S31
    Przeszczep kału - metody
    Przeszczep mikroflory kałowej (FMT) to metoda bezpośredniej zmiany mikroflory jelitowej biorcy w celu normalizacji składu i uzyskania korzyści terapeutycznych. Polega na umieszczaniu stolca od zdrowego dawcy w przewodzie pokarmowym innego pacjenta Obecnie wiele badań dowodzi, że FMT jest skuteczną terapią w nawracających i opornych na leczenie zakażeniach C. difficile, nawet u pacjentów ze współistniejącymi chorobami lub z obniżoną odpornością.
    Historia przeszczepu kału
    Historia FMT sięga IV wieku, ale jest wysoko ceniona dopiero od 2013 roku, kiedy amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków zatwierdziła FMT do leczenia nawracających i opornych na leczenie infekcji Clostridium difficile. Od tego czasu zakres zastosowań FMT szybko i szeroko rozszerzył się również na choroby pozajelitowe.

    Aktualne wskazanie

  • Nawracające i oporne na leczenie zakażenie Clostridium difficile (CDI)
  • Wskazania w dochodzeniu i potencjalne wskazania

  • Choroby przewodu pokarmowego, w tym:
  • Nieswoiste zapalenie jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna)
  • Czynnościowe zaburzenia jelit (zespół jelita drażliwego, zaparcia)
  • Choroby pozajelitowe

  • Zespół metaboliczny (cukrzyca typu 2, niealkoholowe stłuszczeniowe zapalenie wątroby)
  • Otyłość
  • Zaburzenia autoimmunologiczne
  • Choroba Parkinsona
  • Zaburzenia ze spektrum autyzmu
  • Stwardnienie rozsiane
  • Idiopatyczna plamica małopłytkowa
  • Zakażenia organizmami wielolekoopornymi
  • Dysfunkcja wielonarządowa u pacjentów w stanie krytycznym
  • FMT - dawca
    Wybór dawcy jest procesem skomplikowanym, wymagającym bezwzględnego przestrzania procedur – przeprowadzenia wywiadu, uzupełnienia kwestionariusza, przeprowadzeniem badań krwi i kału. Jest to wymagane, aby ograniczyć i zapobiec występowaniu jakichkolwiek działań niepożądanych.

    Kolejnym etapem jest prawidłowe przygotowanie biorcy, wraz z odpowiednim wyborem metody podawania. Bez względu na źródło materiału kałowego lub wybraną drogę podania, pacjenci poddawani FMT wymagają wsparcia i edukacji przed leczeniem. Do metod podawania należy:

  • kapsuła doustna
  • podanie za pośrednictwem górnego odcinka przewodu pokarmowego:
  • ezofagogastroduodenoskopia (EGD)
  • sonda nosowo-żołądkowa
  • sonda nosowo-czcza lub nosowo-dwunastniczan
  • podanie za pośrednictwem dolnego odcinka przewodu pokarmowego:
  • kolonoskopia
  • wlewka
  • Chociaż obecne dowody uznają FMT za ogólnie bezpieczną metodę terapeutyczną z niewielkimi skutkami niepożądanymi, długoterminowe skutki FMT nie zostały w pełni wyjaśnione (szczególnie długoterminowe skutki immunologiczne) – czekamy na dalsze badania. Większość badań klinicznych i przeglądów systemowych wykazała, że ​​niektóre drobne zdarzenia niepożądane, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, biegunka, zaparcia i stany podgorączkowe, były przejściowo odnotowywane po FMT, a niezbyt częste ciężkie działania niepożądane wiązały się z możliwymi powikłaniami endoskopii i sedacji. Europejski konsensus sugerował, że okres obserwacji po FMT u pacjentów z CDI powinien wynosić co najmniej 8 tygodni, a treść obserwacji musi obejmować dane kliniczne i analityczne.